چرا سرمایهگذار عراقی هنوز اروند را انتخاب نمیکند؟
کمال ابراهیمی کاوری: با وجود همجواری جغرافیایی، پیوندهای فرهنگی و مزیتهای قانونی، منطقه آزاد اروند هنوز نتوانسته به انتخاب اول سرمایهگذار عراقی تبدیل شود. مسئله، نه کمبود ظرفیت، بلکه مجموعهای از موانع ساختاری و ادراکی است که تصمیم سرمایهگذار را به سمت گزینههای رقیب سوق میدهد.
نخستین مانع، ضعف در ارتباطگیری حرفهای با سرمایهگذار عراقی است. اروند فاقد یک کانال رسمی، فعال و عربزبان برای معرفی فرصتها، پاسخگویی سریع و همراهی حقوقی و اداری سرمایهگذاران است. در حالی که مناطق رقیب، با دفاتر فعال در بصره و بغداد، سرمایهگذار را از اولین تماس تا بهرهبرداری همراهی میکنند.
عامل دوم، نبود روایت اقتصادی شفاف و قابل اعتماد است. سرمایهگذار عراقی به دنبال پیام روشن است: "در اروند چه سودی، با چه ریسکی و در چه زمانی حاصل میشود؟" نبود بستههای آماده سرمایهگذاری، اطلاعات شفاف و نمونههای موفق، موجب تردید و تعویق تصمیم میشود.
سوم، رقابتپذیری ضعیف در مقایسه با گزینههای منطقهای است. دوبی، ترکیه و حتی برخی مناطق آزاد عراق، فرآیندهای سادهتر، خدمات یکپارچهتر و تصویر بینالمللی قابلاعتمادتری ارایه میدهند. در این رقابت، صرف نزدیکی جغرافیایی برای انتخاب اروند کافی نیست.
چهارم، فقدان برندسازی عربی و حضور رسانهای هدفمند است. اروند هنوز در رسانهها و فضای اقتصادی عراق، به عنوان یک مقصد سرمایهگذاری شناخته شده مطرح نیست. سرمایهگذار عراقی معمولا جایی سرمایهگذاری میکند که نام آن را بشناسد و درباره آن روایتهای مثبت شنیده باشد.
در نهایت، عدم دیپلماسی اقتصادی فعال نقش تعیینکننده دارد. ارتباط مستمر با اتاقهای بازرگانی عراق، شرکتهای بزرگ عراقی و نهادهای مالی این کشور، هنوز به یک راهبرد پایدار در اروند تبدیل نشده است.
جمعبندی آنکه، سرمایهگذار عراقی اروند را انتخاب نمیکند نه بهدلیل نبود فرصت، بلکه بهدلیل نبود اطمینان، روایت روشن و همراهی حرفهای. اگر اروند بتواند این سه مولفه را همزمان اصلاح کند، مسیر جذب سرمایهگذاری عراقی به طور جدی هموار خواهد شد.
انتهای پیام/
